Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: simos1120
Eser Sıra Numarası:160211eser08



UMUT VEREN YARINLARA
       Her insanın hayatta kırgınlıkları, kızgınlıkları yanı sıra içinde kalan söylenmemiş sözleri vardır. Hepimizin içinde farklı şeyler gizli. Yaşanan her olayda içimizde hep bir şeyler eksik kalıyor ya da keşkeler,  iyi kiler  birikiyor. Bazılarımız bunları içinde tutmuyor. İnsanlar var o dibine kadar yaşamak lafının hakkını veren. Sonunun kötü olacağını bilseler de içlerinde tutmayan ve zaman geçtikten sonra keşke dememek için o an her şeyi tüketen, bitiren…Karşıdakinin ne düşündüğünü bilmeden sözler sarf eden insanlar kendileri için en doğru olanı yaptıklarını düşünüyorlar. Belki bir açıdan iyi olabilir. Keşke dememek için ya da pişman olmamak için kendini düşünerek hareket etmek en doğrusudur belki de.
     Ben öyle biri değilim mesela. Yaşadığım olayları kestirip atmak yerine irdelerim.  Hep peşinden koşarım. Bu durum tabii ki her zaman için geçerli değil. Benimkisi genelde kaybedince oluyor. Yaşadıklarımda ya da yaptığım hatalarda karşımdakini kaybedince anlıyorum ne demek olduğunu. Benim için önemli birini kaybetmek ne demek o kişi gidince anlıyorum. Sanırım biraz şımarıklık olacak ama ne yapsam zaten bana katlanır diye düşünürken  elimden gitmiş oluyor. O zaman da zaten iş işten geçmiş oluyor. İnsanları kaybetmem ise  çoğunlukla da bu davranışımdan kaynaklanıyordu. Böyle böyle biriken o küçük hayatımda beni çok ciddi sarsan bir olayla değiştim. Gerçeğin ne olduğunu, bu davranışıma devam edersem hep kaybedeceğimi anladım. Sanırım hayatımın en kötü geçen günleriydi. Herkesin hayatında böyle kötü bir dönem olur ya hani ben de o dönemden kazazede olarak çıktım. İyi yönden bakmaya çalışıyorum. Tecrübe kazandım, öğrendim, Bu yanlış, hayatıma şekil verecek kararlar almamı sağladı ve o şımarık halimi bırakınca ilk defa büyüdüğümü hissettim. Bitmez dediğimiz olumsuzluklar biz istersek bitiyor. En kötü olanlar bile. Bu bana çok saçma gelirdi bir zaman önce. Ben kendi pembe gözlüğümden bakarken aslında gerçekten bu hayatta hiçbir şey sonsuza kadar sürmüyormuş ve kendimizden başka hiç kimse bizim en gerçeğimiz ya da en değerlimiz değilmiş.
Artık o kötü anıları hatırlayıp üzülmeyi  bıraktım. Bütün karamsar düşüncelerimi içimden tek tek atıyorum. Bizi üzen her neyse elbet bir gün çok daha iyisi kapımızı çalacak. Üzülürüz, kırılırız, ağlarız o an en kötüsü o diye düşünürken ve her şeyimiz bitti derken umutlarımızın bizi ayağa kaldırdığına şahit oluruz. Çünkü ben öyle düşünüyorum ki bizler kötüyü düşündükçe kötü şeyleri çağırıyoruz. Karamsarlığı  içimizden  atmadıkça yeni umutlara, güzel şeylere yer açamayız. Biz içimizdeki o umudu yeşerttikçe hayat   beklemediğimiz bir yerlerden bize göz kırpacak. Ben bunu artık çok iyi biliyorum ve hayatıma öyle devam ediyorum. Bu gün bitiyor ve kötü bir şeyler yaşasam da her şeye rağmen ben yarına çok daha güzel yeni umutlarla başlayacağıma inanıyorum. Bence sizde öyle yapmaya başlayın. Kendinizi üzen şeyleri hayatınızdan atmadıkça yeni umutlara yer vermedikçe sadece kendinizi yıpratırsınız.
      Bizler daha iyi şeyler umut ettikçe umut etme enerjisi bizi oralara doğru götürecektir. Her doğan gün yeni bir umuttur. Bize verilmiş bir fırsattır. Bu fırsatı değerlendirmek  de bize düşer.  Umutluyum o halde varım.  


önceki eser / sonraki eser