Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: şilep2719
Eser Sıra Numarası: 160216eser03



UMUT SENİN SOL YANINDA
     Hayat bu sıralar yeterince karışık ve umut etmek için de oldukça karanlık. Evet, gözümüzü her sabah ölüm haberleriyle açıyor, televizyonlarda hemen hemen her gün susturulmaya çalışılan ağıtlar dinliyoruz. Peki, gökyüzü ne kadar gri de olsa renklenmesi yağmurla güneşin bir araya gelmesine bakmaz mı? Güneş doğarken hiç umut yok mu? Umut, umut, umut… Umut insanda! Umut senin sol yanında, yüreğinde. Bazen varlığını hissetmesen de aslında o hep orada, doğan her yeni günde, açan her çiçekte, yemyeşil yapraklarıyla gökleri selamlayan her ağaçta. Umut sende ve hep seninle.
    Daha on beş yaşında geleceği belirsizliklerle dolu biriyim. Dostlarım, yerim, kariyerim, ilişkilerim henüz dolduramadığım bulmacamın birer parçası. Her geçen gün değişiyorum dünya ile birlikte. Ve yine her geçen gün geçmişime yeni bir şeyler ekleniyor, üstüne basıp geleceğe doğru adım atmama yardım edecek yeni şeyler. Yarın sabaha uyanıp uyanamayacağımı bilmesem de insanım ya hani, düşlüyorum sürekli geleceğimi mutlu ve umutlu bir şekilde. Bazen kötü duyguların mahkûmu oluyorum fakat kendimi bırakmıyorum onların karanlığına. İyimser olmakta ayak diriyorum çünkü dünyada bunu hak eden insanlar var. Mesela hayvanları sevebilenler… Sokakta yürürken bir insan gördüğümde başıboş bir köpeği sevgisiyle besleyebilen, yüreği sıcak bir gence rastladığımda, üşüyen bir kimsesize eldivenlerini veren… İşte tüm bunları gördükçe kafamı kaldırıp gülümsüyorum geleceğe bir kez daha. Sonra okuduğum şiirler, romanlar var. Bana geçmişten seslenen yazarlar… Her biri mutlu olmamı öğütler, umutlu olmamı. Bir cümlesinden bin duygu hissedersin onların eserlerinin.  Ve yağmur yağarken ondan kaçmak yerine, altında, kaç yaşına gelirse gelsin, yüzündeki tebessümle dans edebilen insanlar var. En önemlisi de ailem var, yalnızca kan bağıyla bağlandığım insanlardan oluşmayan. 
Her daim arkamdalar, yanımda, yanı başımdalar. İyimserim evet, en çok onların sayesinde iyimserim. Çünkü düştüğümde bana uzanan o ‘temiz’ eller var, hasta olduğumda bir tas çorba ile kapımda belirenler… İnsanlar var gökyüzü kadar sevdiğim ve gökyüzü kadar sevildiğimi hissettiğim. Öğretmenlerim var “İhtiyaç duyduğunda pencerenden dışarı bak, yıldız olup sana göz kırptığımı hayal et.” diye satırlar yazan uğruma. Beni seven, kollayan, kardeşi gibi gören güzel insanlar, bana hayatta nasıl silgi kullanmadan resim çizebileceğimi öğretmeye çalışıyorlar. Bunaldığım zaman her şeyden, kulağımda beliren neşeli notalar var beni kocaman gülümsettiren ve nerede olursam olayım dans ettiren. Gecenin geç saatlerinde gizlice mutfağa uğrayıp ağzıma attığım o çikolata var, sabah uyandığımda burnuma kokusu dolan yiyecekler… Yani mutlu bir geçmişe ve bugüne sahibim. Arkama dönüp baktığımda gülümseyebileceğim geleceğimi attığım temellerim sağlam. Ve de kardeşlerim var arkamdan kar gibi temiz yürekleri ile gelen. Televizyonda ağlayan bir kadının ıslak gözlerini, elindeki mendil ile silmeye çalışır onlar, koşulsuzca sever, hissettiği duyguların yoğunluğundan titrerler. Yani bugün güzel, gelecek daha da güzel olacak. İşin sırrı ise nasıl bakacağını bilmekte.
     Unutma, umudun olduğu yerde mucizeler çiçek açar ve her zaman karşına, senin bakmaya kıyamadığın o çiçekleri koparacak birileri çıkar. Ey güzel insan! Umudunu yitirme, iyimserliğini hep koru içindeki o çocuk ile birlikte. Çok kötü günler geçiriyor olsan bile her daim bir sonraki sayfayı çevirmek için çabala. Huzur bulacağın sayfalar ileride. Korkma, yıkılma, diren. Hatırla “Acı eylemsizlikten meydana gelir, hüzün tercihtir, mutluluk ise devrim.” Sen kendi devrimini yap, boynuna asıldığını düşündüğün ipi salıncağa çevirerek.                

Umut bazen üste çıkamasa da senin duyguların arasında, unutma o hep orada, sol yanında. Onu hissetmek için çabala ve öylesine yücelt ki onu karanlık yolların kalbinin güzelliğinden saçılan ışıklarla aydınlansın. Ve usta şairin dediği gibi “An gelecek, paldır küldür yıkılacak bulutlar baktığın gökyüzünde ve her yer siyaha boyanacak belki de. Ama bir başka ruh haliyle bir başka usta da der ki: “Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak; unutma, aynı gökyüzü altında bir direniştir yaşamak. 


önceki eser / sonraki eser