Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: rodia1234
Eser Sıra Numarası: 160222eser60



BENİM UMUDUM VAR!
Bu sene 15 yaşındayım. Büyümek heyecan verici. Geçen senelere göre çok daha fazla şey biliyorum kendi hakkımda. İlgi alanlarım arttı ve kendimi çok daha cesur hissediyorum. Ailem ve kendim için en büyük dileğim mutlu ve sağlıklı bir yaşamımızın olması.
Benim umudum var!  Evet, var!
Bunu söylemek çok üzücü ancak zaman bazı açılardan toplumların aleyhine işlemiş. Ezber sevinçler, ezber acılar benimsenmiş. Hayatımız rutine bağlanmış. Bir şeyleri elde etmeye hatta sadece sahip olmaya değer verilip, asıl içimizde bir yerde hissedilen sevincin, başarının ya da üzüntünün es geçildiği bir dönemdeyiz. Üzerinden fotoğraflarla sosyal ilişki kurulan yüzeysel sosyal medya platformlarının bize biçtiği kalıplar üzerinden yaşamımıza devam ediyoruz. Ne giyeceğimizden, nasıl görüneceğimizden tutun neye güleceğimize kadar her şey ezberlenmiş.
Aslında  bu kadarcık değiliz biz!
Genellikle  birçoğumuz gelecek söz konusu olduğunda  en kötü  ihtimallere, en kötü senaryolara konsantre ediyoruz  kendimizi. Umutsuzluklarımızı besliyoruz.  Varlık enerjimizin büyük bir kısmını olmamış ve belki de hiç olmayacak belaları   nasıl savacağımızı düşünmek ve peşin peşin telaşlanmak için harcıyoruz. Bu durumda nasıl gelişir ki insan?   Keşke  kanıksanmış rutini bozmanın kendi içimizde neleri keşfetmemizi sağlayacağını fark edebilsek...  Bir öz varlığımıza güvenebilsek!
Aslında  bu kadarcık değiliz biz!

İnsanoğlu güçlük anında çözüm üretme potansiyeline sahip bir canlı.Yaradılışımızdan getirdiğimiz  olumlu yeteneklerimizi  hatırlatmalıyız çevremize ve kendimize.  Sevgi , sabır, adalet, bilme  ve öğrenme kapasitemiz.
Bu kapasitelerimizle   herkesin hayrına  daha gerçek hedefler  belirlemeliyiz. Bu nitelikteki hedefler ulaşamadığında bile
“ hiç değilse yolundaydım” diye   teselli bulacağın hedeflerdir.
Benim hedeflerim var!  Umudum belki de bundandır. Öğrenmeyi ve öğretmeyi hedefliyorum. Sadece varacağım yer değil beni motive eden, yolun ta kendisi. Hatta  yolumu bazen varacağım hedefi unutacak kadar çok seviyorum.
Belki de benim umudum  bundandır.  Gülü çiçeğiyle dikeniyle  sevmemden. Doğayı seyrettiğimde gördüklerimdendir belki umudum. Yağmurun yağışı, güneşin doğuşu, bir rüzgar estiği anda yaprakların kapanışı ve dalının toprağa düşüşünün ardından başka bir çiçeğe vesile oluşudur benim umudum.
Tek  ihtiyacımız kendi önümüzden çekilmek!



önceki eser / sonraki eser