Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: özgecan2701
Eser Sıra Numarası: 160221eser04




     POZİTİF OLMAK
İyimserim çünkü mutlu bir yuvaya sahibim, sağlığım yerinde,mutluyum ve mutlu olmadığım zamanlarda mutlu olmak için çaba gösterebiliyorum.  Bir ailem var, iyi bir eğitim alıyorum, yabancı dil öğreniyorum, sevdiğim şeyleri yapabiliyorum, ailem daima arkamda bunu biliyorum. İyi arkadaşlara sahibim,beni seven,düşünen,sayan ve değer veren bir sürü insan var çevremde ve bana güç kaynağı oluyor. 
Hür bir iradem var.Düşüncelerimi her ne olursa olsun ifade edebilecek konumdayım. Okuyabiliyorum. En önemlisi sağlıklı bir şekilde görebiliyorum, duyabiliyorum, hissedebiliyorum, hareket edebiliyorum, kolumu kıpırdatabiliyorum. Yapmaktan hoşlandığım her şeyi yapabiliyorum. Bunu engelleyen şeylere müsaade etmiyorum. Kendimi kendime değerli kılıyorum. Benim ve bana ait her şeyin yani düşüncelerimin,fikirlerimin,duygularımın,hislerimin diğer insanlardan daha önemli olduğunun farkına varabiliyorum. Yetenekliyim bunların olabildiğince farkındayım ve kullanmaya özen gösteriyorum. Kendimi ancak sevdiğim şeylerle ifade edebiliyorum. Yaptığım,izlediğim,dinlediğim şeyler çoğu kişiye göre ters gelse de ben böyleyim ve bu şekilde kendim oluyorum,bu şekilde her zorluğa göğüs gerebiliyorum. Hatta dinlediğim tür müzik bile çevrem tarafından büyük ölçüde garipseniyor. Kendi tarzım ve tarzıma bağlı olarak düşüncelerim yüzünden hor görülüp dışlandığımı bilirim. Her şeye rağmen, yaşım gereği hormonlarım beni oldukça etkilese de pek çok şeyin farkındayım. Nelerin doğru nelerin yanlış olduğunu bazen büyüklerimden önce ben fark ederim. Sadece kendi geleceğimin değil ülkemin de geleceği hakkında fikir sahibiyim. Başkalarının düşüncelerine saygı gösteriyorum ve onların da bana göstermesini bekliyorum.beklediğimin de fazlasını alıyorum. Bu da benim çevreme sergilediğim saygımdan dolayı  galiba. İnsanlara iyi davranmayı sevdiğim içi insanlar da bana benim gibi davranıyor. Ne kadar bazılar beni kullansa da bunun farkında olup kendimi kullandırtmamayı ve değerli kılmayı sağlıyorum. Hak ettiğimi biliyorum. Birçok şeyin farkında olmakla birlikte bazı şartlar altında bazı şeyleri yapmak istemiyorum.
Aslında insanlar gençlere güvenmezler,fikirlerini çoğu zaman kale almazlar, aklı yerinde değil derler, dalga geçerler, ciddi bir şekilde dinlemezler bile,takmazlar ama aslında ufak tefek detayları en çok çocuklar görür dolayısıyla biz her şeyin biraz daha fazla farkındayız. Bazı şeyleri yetişkinlerden daha iyi duyuyoruz çünkü yoğunlaştığımız şeyler derslerimiz ve arkadaşlıklarımızdan fazla bir şey değil. Ülkemin geleceğini de nereye gittiğini de çok daha rahat görebiliyorum. İyimserim çünkü birçok çocuğun ve yaşıtlarımın sahip olmadığı birçok şeye sahibim. Ve bunların değerini biliyorum. İnsanların düşünce farklılıklarına saygı göstermeyi, insanları ırkçılık yaparak ayırmamayı, herkesi eşit kabul edebilmeyi biliyorum. Ne kadar dediğim gibi fikirlerime saygı gösterilmese de ben olgun bir birey olarak ne kadar “ergen” diye adlandırılsam da yaşımın üstünde bir olgunluğa sahibim ama belki de bunu göstermeyi bilmiyorumdur. Kimseyi yargılamıyorum, ön yargılarımdan kurtuluyorum ve bir insan olarak maneviyatımı bu şekilde geliştiriyorum. Dünyaya ne fazla idealist ne fazla realist bakıyorum. Bu yüzden genellikle her şeye, herkese eşit davranmaya adil olmaya çalışıyorum. Ne kadar feminist biri olarak tanınsam da ben bu toplumda yaşan biri olarak bu tarz düşüncelerimi yeri geldiğinde dile getirmeye çalışıyorum ve kadınlara verdiğim değeri aynı şekilde erkeklere de veriyorum. Bu sayede herkesle iyi anlaşıyorum. Sadece toplum içindeki insanlar değil aynı zamanda başımızda olan devlet adamları da kendi devletleriyle ve onun dışındaki devletlerle de iyi anlaşmalılar. Toplumu bu konuda bilinçlendirmek çok zor.  İnsan kalitesi, toplum kalitesi sadece okul açmakla falan olmuyor. Ama elbette bir yerlerden başlamak gerekiyor. Ve buna başlanacaksa saygı, sevgi ve eğitimden başlanmalı.  En azından eğitim seviyesi birazcık yükselirse ve insanlar biraz daha bilgili olursa yetiştirdikleri çocuklar da bu şekilde eğitimli çocuklar olacak ve refah seviyesi artacaktır. Ancak bu sayede biz gençler geleceğimize umut ile bakabiliriz…