Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: nazlı1111
Eser Sıra Numarası:160206eser01




                                                       HAYALLERİMİN YOLUNDA

    "Hayat"  her insana aynı şekilde yaklaşmaz.Bazılarının mükemmel ötesi, kusursuz - tabi ki her hayatın kendine özgü az da olsa bir kusuru olur- bir hayatı vardır. Benim hayatıma değinecek olursak... Çok kusurlu bir hayatım var diyemem ama az kusurlu bir hayatım da var diyemem.

Her gün bir yıl önceye göre bir yaş yaşlanmış oluyorum. Ve her geçen günde hayallerime biraz daha yaklaşıyorum. Evet, benim de ilerde yapmak, gerçekleştirmek istediğim çok şey var. Bunları kısaca açıklayacak olursam:

1-)Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih - Coğrafya Fakültesi Psikoloji Bölümü'nü kazanmak.
2-)Üniversiteyi bitirip mesleğimde işe başlamak.
3-)Arkadaşımla Türkiye Turu, eğer gerçekleştirme imkanımız olursa Dünya Turu yapmak.
4-)Kariyerimde başarılı olmak ve bu başarıyı ilerletmek...

  Hayallerimi bir merdiven olarak düşünürsek  ben daha merdivenin ilk basamaklarındayım. Nasıl bir attığımda dört basamak çıkamıyorsam bunları gerçekleştirmek için de basamakları tek tek çıkmalıyım. Diğer basamağa da adım atabileceğim çok belirsiz, her an ayağım takılıp düşebilirim. Ama ben önümdeki her basamağa umutlu ve iyimser bir şekilde bakıyorum. Bir hata yapıp tekrar alt basamağa düştüğümde hemen umutsuzluğa kapılıp pes etmiyorum. Bu hatamdan ders alıp daha güçlü bir şekilde ayağa kalkıyorum. Olumsuzluğa kapılmadan pozitif bir şekilde tekrar üst basamağa çıkmaya çalışıyorum. Mesela bu yarışmada dereceye girersem tabi ki sevinirim ama girmezsem de çok üzülmem. Aksine daha azimli ve disiplinli bir şekilde diğer yarışmalara çalışırım ya da seneye daha iyi bir şekilde bu yarışmaya katılırım. Pes etmek yok, devam etmek var!..

Hayata küstüğüm anlar olur bazen. Kimsenin beni hayatında istemediğini düşündüğüm anlar. En başta ailemin beni istemediği bir evde yaşamak zorundayım. Annemle kavga edip ağladığım, ölmek istediğim zamanlar çok oluyor. İçimden sessiz sessiz ağlarken içimi dökebildiğim tek bu satırlar var iken böylesine güçlü olmayı, iyimser olmayı ve ileriye umutla bakmayı nasıl başarabiliyorum bende bilmiyorum. Ama iyiki iyimserim ve her daim gülmeyi başarabiliyorum...
 
Neden iyimserim ?

 Ben geleceği şekillendirebildiğime inanırım. Yarının bugünden kötü geçeceğine dair bir sebep göremiyorum ki öyle de. Gelişmek ve iyileşmek istiyorum. Kendime pozitif telkinlerde bulunarak, doğru stratejiler kurarak güçlü olmayı başarabiliyorum belki de.
Benim için "dün" eğlenceli ve öğretici bir deneyimdir. Şu andan daha güzel bir şey yoktur. (Anı yaşa!..) Yarın da oldukça güzel görünüyordur ve kötü olması için bir sebep yoktur. Yaşadığımız an nötrdür ve ben bu nötrlüğü pozitif yapmak için değerlendiririm.
Ben kendime güveniyorum. Hayat benim karşıma ne çıkartırsa çıkartsın bunun üstesinden gelebileceğime ve her şeye rağmen devam edebileceğime inanıyorum.
Benim hayatımda ki sloganım:
Anı yaşa,mutlu ol ve her daim gül... (Gülümsemeyi pek sevmem.)

     Anladım ki ben bu sloganımla geleceğe umutla bakıyorum ve güçlü oluyorum. Şimdi tam olarak mutlu değilim ama ilerde eminim ki bu sorunlar çözülecek ve daha da mutlu olabileceğim. Gelecekte daha mutlu olmanın inancıyla şuan ki tüm olumsuzluklara ve belirsizliklere rağmen geleceği daha mutlu ve umutlu görebiliyorum.