Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: mavikelebek0001
Eser Sıra Numarası: 160219eser23



UMUDUM VAR
İyimserim çünkü benim güneşim tekrar doğmak için batar. Batar çünkü yarınlar için hep bir umudum var. Umut baharda bir tomurcuk gibi patlayan öfke, barajını yıkan bir ırmak, herkes vazgeç dediğinde ‘ bir kez daha dene ‘ diye fısıldayan küçük, bir o kadar da masum bir çocuktur benim gözümde. Zaten umut değil miydi ruhun en güzel ateşi, uyanık insanın rüyası?
Kimi zaman bir amaç uğruna kimi zaman da koskocaman bir hayal için çekilen çile; yaşanan her zorluk seni ‘Başardım !’  demeye bir umut daha yaklaştıracaktır unutma! Ve eminim ki ben de dâhil hepimiz bu dünyaya bir şeyleri değiştirmek için getirildik. Belki bir hayat kurtarmak, belki bir hayatı değiştirmek, belki de onlarcasını gülümsetmek için bilmiyorum. Zaten her doğan çocuk tanrının insanoğlundan hala umudunu kesmediğinin mesajı değil miydi?
Eğer sen hala umutsuzsan hiçbir şey yaşamadın farz et. Hiç üzülmedin, ağlamadın, pişman olmadın, sevmedin, sevilmek nedir bilmedin; korkmadın, hata yapmadın, unutmaya çalışmadın. Bu mu olmak istediğin şey? Yoksa yeni bir sayfa açacağım derken kendini kaybetmek mi? Bence sen umut etmekten yorulduysan anlamını kaybetmişsin demektir.
Çözemediğim her soru, kötü geçen günlerim, yenilgiyle son bulan maç daha ilk günden bozulan diyet umutsuzluğa sürüklüyor beni. Ne yani, bunlar yüzünden mi vazgeçeceğim ben nefes almaktan, yaşamaktan?
Tüm bunları yaşamamak için geçmişi de alıp kolumun altına yarınlara yürümeliyim biliyorum, inanıyorum. Çünkü umut hiç bitmeyen bahar mevsimi, içimde fırtınalar da kopsa yeniden açmaya çalışan bir çiçek ve her seferinde açan mucizem.
Ben umutlarıma sarılmalıyım çünkü 10 yıl sonra geriye dönüp baktığımda en büyük pişmanlığımın bu günler olacağını; her gün sevmediğim bir mesleği yapmanın nasıl ağır geleceğini düşünüyorum. Etrafımda benim hayallerimle yaşayan insanlara sahte tebrik gülücükleri vermeyi yedirecek miyim kendime? Geçirdiğim şu zaman değmiyor mu ileride rahatça geçireceğim yıllara? Değiyor. Peki, yapabilir miyim? Evet yapabilirim. Yeter ki hiçbir zaman umutlarımı yitirmeyeyim.
Benim umutlarım var çünkü hayatta pes etmediğim sürece varım. Çabalayıp hatalarımdan ders çıkardığım kadar insanım. İkinci şansı verebileceğim kadar yüce, gülümsediğim kadar mutlu, döktüğüm gözyaşı kadar vicdanlıyım. İhtiyacı olana uzattığım 5 kuruş kadar zengin, risk aldığım kadar cesur, varlığımı hissettirdiğim kadar güvenilirim. Şunu da unutmamalıyım ki sevildiğim kadar eşsizim. Artık umutlarımı kaybetmek için değil yarınlara umutlarımla devam etmek için sebeplerim var. Zaten bir umut değil miydi yaşamak?
Bir fincandaki kahve gibi hayat bazen tatlı bazen acı ama gözlerinde yaşların olmasa ruhun gökkuşağı olamazdı biliyorum. Sen yağmurda ıslanan değil yağmuru hisseden olursan yeşerir umut bahçen.
Hayatın sana başkaları tarafından yansıtılmayan bir gerçeği var. Şimdi deniz kabuğunu dinler gibi kendi hayat şarkını dinle. Sadece yalnız tarafın biliyor senin umutlarını. Yalnızlığını paylaşma bırak öyle kalsın.
Umutlarını kaybetmekten kork! Hem de çok kork çünkü senin umutların olmadığında diğerlerinden ne farkın kalacak? Orada onların yanında ne işin var senin? Bırak içindeki karanlığa hâkim olsun umutların. Sonra kapat gözlerini umut merdivenlerinden tırman karanlığa. Umutların elbette tünelin karanlığında kaybolacak. Belki yaraların da açılacak ama tüm bunların sonunda; tünel bitecek, kalkacak ve kabuk bağlayacaksın.
Umutlar bir bakarsın çığlık çığlığadır bir bakarsın içindeki sesten işitilemezler. Yeni açmış çiçeğe benzerler; güzel bir o kadar da narin. Rüzgâr sürükler hepsini. Doğru ya, bulutlara güven olmaz. Fakat umutsuzluk, umutlarının yeniden doğması için çok güzel bir fırsattır bunu bil!
Her gün kendi hayatının yazarı, hikâyenin de kahramanısın. İlerideki sayfalarda geleceğin var. Eğer bunu biliyorsan ne mutlu sana. Şimdi kapatma o kitabı ve her seferinde yeniden doğan umutlarınla çevir sayfalarını. 


önceki eser / sonraki eser