Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: kesenpervane9999
Eser Sıra Numarası: 160220eser01




YORULAN İYİMSERLİĞİM
Her zaman kendime hatırlattığım gibi ben asla istediğim bir insan olamayacağım. Ben ve düşüncelerim o kadar farklı ki herkes beni karıştırsa da ben kendimi her zaman biliyordur; anlaşılmazlığımla, duygularımla, düşüncesizliğimle, gözyaşlarımla nerede olursam oluyum kendimi unutmama izin vermedim. Fakat beni kendisine doğru çeken beni unutturan tek yer sadece hayallerimdi. Şuan sadece anlaşmazlığımla uzaklaşmak istiyorum.
Her ne kadar istediğim insan bu şekilde olmasa da hayatıma artık ayak uydurmaya çalışmalıyım. Fakat bir yanım böyle derken diğer tarafım içinde ki çılgın, macera tutkulu, hayat odaklı insanı gözlerinle ezerek çürütecek misin? diyor. Tüm benliğim ise ne yapacağını şaşırmış sadece gözlerini kapatıp olacakları bilmeyi istemiyor. Artık içinde herhangi bir merak kalmamış. Tıpkı bir tekne gibi. Akıntı onu nereye götürürse kabul etmeye hazır. Sorunlardan bıkmış ve artık güneşin ışıklarını hissetmek istiyor. Hatırlamalar ve tüm zorluklar benliğimdeki özgürlüğü de ayaklarının  altına alabiliyor.Bense sadece hayalimdeki müzik tutkumla hayatımı görmezden gelerek sürdürmeye çalışıyorum.
İnsanlar kaçabileceğimi bilerek doğsaydım hayatımdan sadece hayallerimde yaşamayı dilerdim. Artık nerede hayallerimi kurabileceğimi de bilmiyorum. Her yer bana tuzak kurmuş düşmemi bekliyor. Herkese karşı bir sorumluluğumun olması beni sadece kendimle uyuşturmamı sağlıyor. Her seferinde kendime yeni bir hayatta olmayı düşündürmeye çalışıyorum.Fakat bu hayatlarda sadece yıkılmaya odaklanmış, her kurduğum hayat yıkıldıkça ben kendimden hep bir parça veriyorum ve sadece hayal kurmaya devam ediyorum.
Tüm bunların sonucunda yenilmeye alıştım.Yalnız başıma ve umutsuzca. Her ne kadar umutlarımı yeşertmeye çalışsam da içimdekini belirleyemiyorum. Fakat şunu çok iyi biliyorum. Hala düşüncelerim üzerinde çalışıyorum. Elde ettiğim sonuç ise hiç bir şey ve bu sonuç benim geleceğimi hazırlıyor. Ben yine umursamazlığımla kaybolmak istiyorum, nasıl olsa yenilmeye alıştım. Herhangi bir yol elde etsem de her zaman yalnız başıma yürüyorum ve her seferinde umutsuz olmaktan korkuyorum. Hayatımdan, kendimden korkuyorum. Herkesin bana dönmesinden ve tekrar, tekrar yalnız kalmaktan korkuyorum.
Tüm bu anlattıklarıma rağmen hayatımda kitaplarım için iyimserim. Çünkü benim için kitaplar başka bir yaşam demek. İnsan hayata kırgınsa, ne diyeceğini bilmiyorsa, kendini hiçbir yere ait hissetmiyorsa; kitaplar başka bir yaşamın yolunu oluşturuyor. Tamamen farklı olmanın, birisi olmanın yolu kitaplardan geçiyor. Ya da sadece okuma süresi boyunca hayatından uzaklaşmanı sağlıyor. Birisi bana neler duyduğumu yada kalbimin kapanmış olacağının bana neler söylemek istediğini anlatsın. Çünkü günler geçtikçe kanımın siyaha dönüşmesinden korkuyorum. Buna rağmen içimde herhangi bir utanç yerine sadece umut var. Ya da tekrardan ölüme terk edilmeyi bekleyen bir su karetta  yavrusu.      


önceki eser / sonraki eser