Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: güllü1998
Eser Sıra Numarası: 160221eser50



BİR  HAYAT    KURMAK
Bir  yazıya  başlamak  kişinin   zor   anlarından  biridir ,bir   hayata başlamak   ise  en  zoru...Yazı   yazmayı  seven  insanlar  vardır  düşündüklerini  yazarlar,  yazdıklarını  düşünürler. Zordur  birşeylere  başlamak,  belki  ama başlayınca   bilirler ki  devamı  kendiliğinden   gelecektir. Bir  de  hayata   başlayan  insanlar  vardır  onların  işi  hepsinden daha  zordur  çünkü  ne kendiliğinden  devamı  gelir  hayatın  ne  de  başa  dönüp  düzeltme  şansı  bulabilirler  bazı şeyleri,  çünkü  silinmez  bir  kalemdir  onların  kullandıkları  eğer  bir  hata   yapsalar  üstünü karalamak  zorunda  kalacaklar  ve   karalanan  o  kısım  ölünceye  dek  hayatın  akışını  hep bozacak  onun  için  karar  verme  aşamasında  defalarca  düşünürler.Düşünmelerin  nedeni başlattıkları  hayatı  devam  ettirecek   olanın  yine  kendileri  olmasıdır.
Ben   de  düşünüyorum  aylardır. Çünkü  ben  de bir hayata başlayacağım  ve  başlangıç cümlemi en  güzel  şekilde kurmalıyım. Başlangıcı  güzel  yaptım  diye  bitişi   de  güzel  olacak  anlamına gelmez  bu ama yine de insan  yapabildiğinin en iyisini yapmalıdır. Ben de öyle yapmalıyım. Geçmişimden aldığım örnekler ile hayallerimden aldığım ilhamı birbirine katıp hayatın temellerini atmalıyım ve bunu yaparken elim titrememeli, hiçbir şey gözümü korkutmamalı ve cesaretin sınırlarını zorlamalıyım. Tamam belki yaşım daha çok genç, belki bazı kararları vermekte zorlanacağım ama vereceğim en kötü karar bile bir belirsizliğin içine hapsolmaktan daha iyidir. Onun içindir ki geleceğe umutla bakıyorum. Çünkü ben kalemimi kimsenin eline vermediğim sürece hep kendi yazdığım hayatın başrolünü oynayacağım, kendi filmimde figüranlık yapmaktansa özümü ben yaratacağım, acılarımın da sevinçlerimin de nedeni yine kendim olacağım, kendim belirlediğim bir yolda kendi yazdığım hayata doğru yol alacağım ve olumsuz düşünen insanlardan hep bir adım önde olacağım. Hayatın kötü yönlerini düşünen insanlar önlerinde kocaman bir set oluştururken ben dağları aşacağım. Çünkü çare bende, zehir de benim panzehir de...
Hiç düşünmedim beni bu düşüncelere sürükleyen etken ne diye: Çok mu hayalperest biriyim? Hayır. Hayatı çok mu basit buluyorum? Bu hiç değil. Daha birçok şey sayabilirim ama hepsinin cevabı hayır. Çünkü uzaklarda aramaya gerek yok bazı şeyleri. Çünkü çare bende, bunları düşünüyor olabilmem ise geleceğe umutla bakabilmemde. Umut ne peki? Bir dünya işi mi yoksa bir yaşam biçimi mi ya da iyimserliğin insana adım adım gelişi mi? Dünya işi olsa uzun sürmez, yaşama biçimi olsa kötülüklere yer edinmez ama iyimserliğin gelişi ise umarım hiç gitmez. Çünkü iyimserlik hayatın yapı taşlarındandır ve hayata başlayan insan taşları tek tek yerine oturtmak zorundadır.
İşte insan kendi kurduğu hayatın yönetmenliğini yine kendisi yapar ve hayatı yönetirken biraz iyimser davranmak zorundadır. Yoksa ufak bir olumsuzlukta bütün bir hayatın boşa gittiği kanısına varabilir. Eğer böyle olursa da duraklama sürecine girer ve düşünmeye başlar ama hayat vereceğimiz kararlarda bize düşünme payı bırakmayacak kadar acelecidir bazen. Bu yüzden en hızlı şekilde karar vermeliyiz. Sonuçta kendimizi en iyi tanıyan yine biziz.
Ben kendim için en doğru kararı verdim. Başlayacağım hayatta kimseyi beklememeyi seçtim. Çünkü ben birilerini beklesem, zaman beni beklemeyecek, akmaya devam edecek ve ben birçok şeye geç kalacağım. Onun için en hızlı şekilde en doğru kararı verip bir yerlerden başlamam gerekiyor ya da devam etmem...
Ben bu yazıyı tamamlayarak başlangıç cümlemi zaten yazmışım. Sıra sizde...
Unutmayın!  Şairin de dediği gibi:
"Ya Çare Sizsiniz Ya da Çaresizsiniz"