Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: fener3304
Eser Sıra Numarası: 160222eser35



  UÇURUMUN KENARINDA HAYAT

Çocukların hayatlarını çok güzel bilsek bile aslında bazıları hep uçurumun kenarındadır.Yetişkinlerin bile kaldıramayacağı bir çok şeyleri küçük bir oyuncakla kendilerini avutmayı çalışırlar. Ben ise o oyuncaklara bile bakamadım.Ben hep bir hayalle uçurumun kenarında güzel şeylerin olmasını hayal ettim .Uçurumun kenarında olmak cesaret ister, olgunluk ister, yeni bir umutla beklemek, zaman ister. 

Uçurumun bir kaç adım ilerisinde bomboş bir dünya vardır ,birkaç adım gerisinde ise mutluluk, huzur ve sevgi vardır. İşte o bomboş dünya ile herkesin istediği , beklediği tertemiz hayat arasındaki çizgide olmak çok zordur. Bir fırtına çıkar neye uğradığınızı şaşırırsınız . Bir bakarsınız bomboş dünyada kaybolmuşsunuz, bir bakarsınız o çizgiye uzun bir mesafe var .Aslında benim hayatım o çocuklardan farklı değildi. Daha doğmadan babam tarafından terkedilmiş olmak şimdi ki olgunluğuma fazlasıyla katkısı oldu. Babamı hiç görmemiş olduğumdan , Baba kelimesini  kullanamadığımdan anneme hep yük olduğumu düşündüm. Kolay değildir bir çocuğa hem annelik hem babalık yapmak. Ama annem başardı bunu. Öz babam değilde başka bir adama baba demediğim için anneme ne kadar teşekkür etsem az. Gerçi kendi babama bile baba dememişken ne fark eder.Annem hep babamın öldüğünü söylerdi. İlkokula başladığımda baban ne iş yapıyor? Baban nerde? Baban veli toplantısına gelecek mi? Sorularından hep kaçmışımdır . Hatta babasızsın diyip 3-5 tane arkadaş dediğim çocuklar üzerime atlayıp güzelce dövmüşlerdi .Hababam hobabam diyerek ilkokulumu bitirmiştim. Bu olaylar yüzünden ortaokul kaydımı başka okula aldırmıştık.Ortaokula geldiğimde gerçekleri öğrenmek istiyordum.Sordum anneme . Cevaplarımı da almıştım. 

Gezmeye gittiğim bir gün siteye geri geldiğimde güvenlik baban seni sordu dedi. İlk önce inanmamıştım. Düşünsenize çocukluğunuzda ihtiyacınız olduğu zamanlarda yanınızda olmayan adam çat kapı gelip sizi soruyor ? Ben bugüne geldiysem babasızlığın verdiği olgunluk ve Allah'ın bana verdiği en güzel en iyi anneye sahip olduğum için geldim. 

16 yaşıma geldiğimde daha geniş düşünmeye başladım. Ben aslında anneme yük olmuyormuşum. Nede olsa onun tek yatırımı benim, ben de onun hakkını verip gelecekte anneme güzel günler yaşatacağım . Ama şöyle bir şey de var ki bugüne kadar hiç babamı aradığım günler olmadı.Hiç düşünmedim. Bana annem yeter. Ben çok çaresiz kaldım , hiç birinde yıkılmadım. Ben küçükken annem çok çaresizdi , ama yıkılmadı . Çünkü o bana sahipti . Şimdi hiç bir kuvvet annemle beni ayıramaz , annemin yanında dağ gibi ben , benim yanımda su gibi anne. 

Daha ne isteyim ki? Eğer şu an bunları yazıyorsam annem sayesinde , eğer şu an bunları yazarken ağlamıyorsam annem sayesinde , eğer şu an olgunsam yine annem sayesinde . Çünkü bugün nasıl dimdik ailemin yanında duruyorsam annemin sayesinde . Beni ben yapan annem , beni ayakta tutan ise geçmişimdir. 


önceki eser / sonraki eser