Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: durak6713
Eser Sıra Numarası: 160219eser11




SİYAHTAN DOĞAR BÜTÜN YAKAMOZLAR
Çoğu kez vahim bir ümitsizlik içerisine sürüklenmekteyim. Sebepli sebepsiz hatalarım var. Nedendir bilinmez, kaç kez düşerse düşsün, insanlara inanmaktan vazgeçmeyen bir ruha sahibim. Zamanın tekme tokat büyüttüğü ben, oluşturduğum kabuğumu kırabilme derdindeyim. Ne vakit gökyüzüne uzanmaya kalksa ellerim, yine en dibe sendelerim. Yanılgılarım bitmek tükenmek bilmiyor.
Uzak değil, bir iki yıl öncesine kadar hayallerimin gölgesinde uykuya daldığımı hatırlıyorum. Birkaç yılın benden çaldıklarının haddi hesabı yok.  Korkarım ne söylesem, yanlış anlaşılmaktan. Korkularım izbe, köhne mutsuzluklara hapsolmuş. Korkularım ufak bir tebessümle yitip gidecek; izini, lekesini dahi bırakmayacağım. Oysa korkularımdan korkar olmuşum… İyi ve kötü öylesine karışmış ki birbirine ne yöne sapsam aşılmaz duvarlar çıkıyor karşıma. Benim duvarım ise saklanmak oldu, sürekli ve çokça. Güvenmek artık alelade bir kelime yalnızca. Suratıma yapıştırdığım, bazı zamanlar onu da kaybettiğim ufak bir gülümsemem var. Güçlüyüm diye geçinecek değilim, eğer güçlü olsaydım kendimden kaçmayı tercih etmezdim. Benimkisi yaşamak, asılsızca.
Bütün bunların yanında iyimserim. Ne olursa olsun iyimser olabilmeyi öğretti bana hayat. Günün kızıla boyandığı yerde bir şeyler var, biliyorum. Apaçık gerçekler, gizlerden daha çok can yakar biliyorum. Bir sırrım daha var! Bir kalemin binlerce mühimmattan daha güçlü olduğunu öğrendim. İzinsiz geçen saniyeler canımı acıtsa da artık müsaade etmeyeceğim. Acılar kaçarak eksilmez de ayak izlerini takip edermiş ruhun. Acılarımı yazmayı da öğretti, hayat.
Vazgeçilmez diye körü körüne bağlanılan her şey bir yanılsamadır aslında. Bir tebessüm diyorum… Hiçbir şeyin kazandıramadığını en saf ve masum haliyle bahşediyor bana. Her sabah hayata daha umutlu bakmamı sağlayan şarkılarım var. İyimserliğin Pollyannacılık olmadığını biliyorum. Çünkü iyimser olmak kötüyü iyi yapmak değil, sevmektir. Kötü kötüdür ve olmuştur. Olmuş olması aşılamayacağı manasına gelmez.
Kalemimi her şeyden daha güçlü kılmak için çabalıyorum; savaşlardan, ölümlerden, bağnaz düşüncelerden, kırık kalplerden… Sargı bezlerinin saramayacağı, sözcüklerle iyileşebilecek kanayan yaralar var. Sığındığım kalemim en yakın dostum olmuşken onu bırakmaya kalkışmak sonum olur. Yalnızca birkaç doz umut ihtiyacımız olan. Kalemim olduğu sürece her şeyi yenebileceğimi biliyorum. Bu yüzden iyimserim… Çünkü sonsuz olan masallar değil yazılmış olanlar. Çünkü adım adım mutluluğa koşmadan önce emeklemek gerek. Çünkü sahtelik de bir duvardır. Çünkü mutlu olmak inanmak kadar yakındır ve iyimserlik yağmurdan sonraki gökkuşağı kadar rüya ve bir o kadar kucaklayıcıdır.
Ben; razı olmayanlar, susanlar, pusanlar, sessizce gözyaşı akıtanlar, kaybetmenin acısını yaşayanlar, hayatla dalga geçenler, mutluluk aşılayanlar ve sevilmek için hak etmek gerekmediğini bilen her şey için, herkes için iyimserim. 


önceki eser / sonraki eser