Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: aliss3300
Eser Sıra Numarası: 160221eser17




                                               ZİNDANLARDA SAKLI
Gökyüzünün küçük bir yıldızıyım ; her gün gece olmasını bekleyen , umutla ışıklarını yakan küçük bir yıldız.
Peki ya o küçük bir yıldız tüm evreni aydınlatmaya yetiyorsa…
Saatler ölümü yarılamış,
Mazi geleceği kovalıyor.
İnsanlar sükunetten uzak
Tek bir şey “Umut” nerede ?
Yoksa okyanusun derinliklerinde mi kayboldu ?
Ben küçük bir yıldızım
Ve hayat zor.
Binlerce insanın binbir çeşit hikayesi dolanıyor ortalıkta ama ne izleyebileceğimiz bir senaryosu ne de izlemekten mutlu olacağımız bir perde arkası var. Hayat savuruyor insanları bir köşeden diğer köşeye ve yol gösterecek bir pusula o da “kalbimiz”. Pusulaya kulak ver, pusulayı hisset. Çünkü ancak sen ona inandığın zaman doğru yolu gösterecektir. İnanmayanların silik gölgeleri dolaşıyor etrafta , her bir silik gölge inananların engeli oluyor. Kimileri ilk engelde yıkılıp gidiyor, kimileri ise dimdik ayakta…Hayatımıza refakat eden mazi ise bir süre sonra unutma denizi içinde mahvoluyor. Geleceğe terfi edilen mazi ise önce acıyla kavruluyor sonra yavaş yavaş bir buz limanına dönüşüyor. Şimdi o limandan bir gemi kalkıyor son durak ölüm ve durduğumuz her durak yeni bir hayat...Önce herşey çok güzel, tertemiz oluyor ama bir süre sonra yerdeki her çamur üzerimize doğru sıçrıyor, sonra yavaş yavaş kirletiyor. Çukurları görmeyi başlıyoruz aydınlıktan, pusulamızla karanlığa adım adım ilerliyoruz. İnanmayanların silik gölgeri çıkıyor yine karşımıza, çukurlar gitgide büyüyor ve düşmemizi dört gözle bekliyorlar. Gece yine hüznüyle geliyor , etraf kararmaya başlıyor. Ağlamaların sesi daha çok duyuluyor , hayaller ise bulutların arasında yetim kalıyorlar.
İnsanlar hep aydınlık olsun istiyorlar ama gecenin karanlığını yaşamadan aydınlığa çıkabilirler mi hiç …
Hayat ; aydınlığın tadını gecenin karanlığını yaşatmadan tattırmıyor , önce acıya mahkum ediyor seni. Öyle olmasaydı sabahların kıymeti mi kalırdı ?
Ben küçük bir yıldızım..
Ben gecenin küçük bir yıldızıyım
Ben karanlığın küçük bir yıldızıyım
Ben “Umut” um.

Gecenin en çaresiz anlarında parlıyorum , aydınlıktan bir parça getiriyorum insanlara ; Kalplerini sevgiyle , merhametle , adaletle dolduruyorum.                                                                                                                                                                       
Her bir çamuru tekrardan siliyorum, her bir gölgeyi tekrardan gömüyorum.
Hayatıma refakat eden “şu an” ı ise “gelecek” in aydınlık sularına bırakıyorum
Ve koşmaya başlıyorum.                                                                                                         
Umut , gitmeyi sevmez ama ona gidilmesini bekler. O halde “umut” beni en başından beri bekliyor olmalı,                                                                                                                                           
 Sonra koşmaya devam ediyorum…                                                                                                                   
Önce hayata dalmayı öğrenmeli insan, denize daldığı gibi
Çünkü ancak okyanusun derinliklerinde bulunur “Umut”
Anahtarı ise “sen”
Hayat senin ve kendine sahip çık. 
Kendine sahip çık ki en ufak engelde o çukura düşmeyesin.
Çünkü çukurlar , yara bırakan en derin izlerdir …