Konusu

Genç yaşınızın tüm belirsizliklerine rağmen, ileriye umutla bakmanızı sağlayan etkenleri bizlerle paylaşınız. İyimserim çünkü...


26 Şubat 2016 Cuma

Yazar Rumuzu: akıl1819
Eser Sıra Numarası: 160218eser18




İÇİM SIRA KIMILDAR DENİZLERİM
İyimserim, çünkü kanadına özgürlük bağladığım umutlarım var benim. Bilirim elbet vardır her gecenin sabahı, her derdin bir dermanı. Tuvalimde umutsuzluğa yer yok benim. Kâh gökyüzünün mavisiyim, kâh hayatın yeşili.
Yaratan, verdiğim her nefesin tekrar alışını kısmet ediyorsa bana; öyleyse ölümden gayrısı da yalan şu fani dünyada. Lâkin her gönülden akmaz pınar, mühim olan akmayan pınara çehrende güller açarak bakmak. Unutma, hayat yalnızca senin güzelleştirdiğin kadar güzel. Sen hayata gönülden bir gülüş sun ki, gülsün sana da yaşamda güzel olan her ne varsa. Hem İçimiz yanarken de söndürebiliriz acımızı gülücüklerimizle. İçimizi yakıp kavuran sancıları dindirebiliriz sahip olduğumuz değerlerimizle. Ben iyimserliğimle hayatın siyahlıklarını mavilerimle boyamayı öğrendim. Benim gökyüzümde bulutlara yer yok, güneşim yansımakta her daim yeryüzüne.
Kimi zaman gönlümüze, gözlerimize çekilen perdeler vardır. Onları açmak, aydınlanmak bizim elimizdedir. Hayatımıza gölge düşürecek gözyaşlarına gerek yok.  “ Unutmayın ki keder varlığınızda ne kadar derin bir oyuk açarsa taşıyabileceğiniz sevinç o kadar fazla olur. ” demiş Halil Cibran.
Yumuyorum gözlerimi yıkılıp ölüyor dünya, lâkin gözlerimi açınca da yeniden doğuyor. Ben umudumu bu yollarda aradım. Papatyaların, güllerin yahut lalelerin toprağa sevdalı ve mecbur oluşu gibi ben de içimdeki iyimserliğe mecburum. Ateşi körüklemek de bizim elimizde söndürmek de. O vakit ne zaman bir yaşam düşlesem içim sıra kımıldar denizlerim ve gülümser gözlerim. Yürüyeceğim bu yollarda pes etmeden, ola ki pes etmeyi düşündüğüm andaysa gözlerimi yumup hissedeceğim gökyüzünün sonsuzluğunu ve denizlerin dalgalarını…
“Ne gördün bütün kapıların birer birer kapandığı bu dünyada? Hangi kusurunu düzeltmene fırsat verdiler? Son durağa gelmeden yolculuğun bitmek üzere olduğunu haber verdiler mi sana? Birdenbire “Buraya kadar!” dediler. Oysa bilseydin nasıl dikkatle bakardın istasyonlara; pencerede görünen hiçbir ağacı, hiçbir gökyüzü parçasını kaçırmazdın. Bütün sularda gölgeni seyrederdin.” der Oğuz Atay. Öyleyse bizler de yaşama fazla geç kalmadan penceremizin önünden geçen her kanadı sevgiyle yakalayıp salıverelim dünyamıza. Hem unutmayalım ki yaşam biz gençler için ümit ettikçe daha da güzelleşecektir.


önceki eser / sonraki eser